
یکی از شگردهای رژیم بعثی عراق در جنگ تحمیلی آزار و اذیت اسرا به روش های مختلف بود که یکی از این روش ها در زمینه تغذیه آنها صورت میگرفت.روایت زیر یکی از موارد است.
***
یک روز که در محوطه اردوگاه تکریت با بچه ها در حال قدم زدن بودیم، فرمانده اردوگاه همه اسرا را فرا خواند و گفت به صف شوند و بچه ها نیز در ردیفهای پنج نفره به صف شدند و فرمانده اردوگاه ضمن معرفی مسوول بهداشت گفت ایشان رهنمودهایی برای حفظ بهداشت در محیط اردوگاه دارد که شما بایستی به آن عمل نمایید.
مسوول بهداشت شروع به صحبت کرد و گفت برای شما صابون آوردهایم و به هر کدام از شما یک قالب می دهیم.
ما به او گفتیم آخر ما حتی آب برای خوردن نداریم، صابون را چه کار میتوانیم بکنیم؟
به هر حال او حرف خود را زد و رفت. پس از چند روز فرمانده اردوگاه مجددا همه اسرا را فرا خواند و گفت: بروید و آن صابونها را بیاورید.
بچه ها رفتند و آن را آوردند و به صف شدند. اطراف آنها را نگهبانها با باتوم و میل گرد و سیم خاردار گرفته بودند.
فرمانده اردوگاه در یک حرکت غیر منتظره دستور داد که اسرا صابونهای تحویلی را بخورند. بچهها تعجب کردند، اما او اسرا را مجبور نمود که این کار را انجام دهند.
از این رو به زور به تعدادی از بچهها صابون خوراندند و به سبب همین امر حال یکی از آنها خیلی وخیم شد.
راوی :آزاده ،محمدرضا روستایی
منبع : خبرگزاری فارس، عصر انتظار
به نام خدا
نویسنده : محمد جواد طبسى
آنچه خـوبـان همه دارنـد تو تنها دارى حکـومت مهدى(ع) تجلـى قدرت لایتناهـى خداوند است و ایـن اراده و خواست خداست که به ایـن بنده صالحـش چنان قدرتى بدهد که تاکنون به هیچ یک از بنـدگـانـش نداده است. مطـالعه در قلمـرو غیبت و ظهور و شخصیت حضـرت مهدى(ع) همگان را سخت شیفته دیدار مهدى(ع) مـى کند. بدین جهت, برآن شدیـم در ایـن نـوشتار کـوتاه با نشان دادن تصـویرى اجمالـى از مظاهر اقتـدار مهدى(ع) خـوانندگان عزیز را به یاد روزگار مهدى(ع) بینـدازیـم, به امیـد اینکه در روز ظهورش افتخـار خـدمت در حضـورش را داشته باشیم. ان شاءالله.
برای این که این فاصله کم تر شود:
1.ابتدا کلمه را بدون فاصله می نویسیم: بینالملل
2.موس را بین "ن" و "ا" میگذاریم.
3.از کلید ترکیبی( Ctrl+-):کنترل+خط فاصله، استفاده می کنیم.
4.کلمه به این صورت نوشته می شود:
یک بُعد، این است که انتظار به معناى قانع نشدن به وضع موجود است. «انتظار داریم»، یعنى هرچه خیر و عملِ خوب انجام دادیم و به وجود آمده، کم و غیر کافى است و منتظریم، تا ظرفیت نیکىِ عالم پُر بشود. یک بُعد دیگر از ابعاد انتظار، دلگرمى مؤمنین نسبت به آینده است. انتظار مؤمن، یعنى اینکه تفکر الهى این اندیشهى روشنى که وحى بر مردم عرضه کرده است یک روز سراسر زندگى بشر را فراخواهد گرفت. یک بُعد انتظار این است که منتظر، با شوق و امید حرکت بکند. انتظار، یعنى امید. انتظار، ابعاد گوناگون دیگرى هم دارد.(۱)
منبع: عصر انتظار